‘Pas na een jaar kwam echt het besef: ik ben vader’

Vader Job met zijn dochter

‘Pas na een jaar kwam echt het besef: ik ben vader’

Vader Job met zijn dochter

Interview met vader Job

Job werkt in het praktijkonderwijs om moeilijk lerende pubers te helpen in de arbeidsmarkt. Hij komt uit Friesland, maar woont nu al 6 jaar in Groningen met zijn vrouw Marion en hun dochter Filou (3 jaar).

Hoe bereidde jij je voor op de bevalling?

Ik weet nog dat ik van te voren aan mijn vriendin vroeg wie ze allemaal bij de bevalling wilde hebben. Ik dacht namelijk ook aan haar moeder en haar vriendinnen. Ik wilde daar zeker niet in mijn eentje staan. Mijn vriendin dacht daar (natuurlijk) anders over: “dit wil ik echt alleen met jou samen doen”. Ik heb toen samen met mijn vrouw een cursus hypnobirthing gedaan. Vijf avonden lang waren we samen met andere stellen de bevalling aan het oefenen. Deze cursus gaf mij als vader heel veel rust. We kregen ook duidelijke ideeën over wat we wilden als het moment daar was. Zoals een thuisbevalling in bad, met eigen muziek, kaarsjes erbij, wierrookje aan. Ik voelde dat ik klaar was om mijn vriendin volledig erin mee te nemen en dat het goed ging komen. 

En was dat ook zo?

Nee.. Nou ja, voor de bevalling hebben we het heel goed met zijn tweeën gedaan. De communicatie met de verloskundige ging goed, we hebben het bad warm gemaakt. En vanaf een uurtje of 12 ‘s nachts is Filou toen geboren met de verloskundige. Alleen ze was én onderkoeld én te klein én ze kwam er helemaal wit/blauwig uit. Ze moest toen gelijk aan de beademing, met een ambulance en sirenes naar het ziekenhuis. Daar zijn we een nachtje gebleven.

Toen Filou moest huilen in de supermarkt, spoot het zweet er bijna bij mij uit.

Hoe was de eerste periode met de baby?

Heel erg wennen. De eerste vier maanden was Filou een huilbaby. En dat vond ik heel erg. Het krijsen waar ik naar mijn weten niks aan kon veranderen. Die hopeloosheid. Dat heb ik af en toen nog wel, maar vooral het eerste jaar. Toen Filou bijvoorbeeld moest huilen in de supermarkt, spoot het zweet er bij mij bijna uit. 

Hoe probeer je hiermee om te gaan?

Ik probeer altijd wel te knuffelen met mijn kind. Bij Filou kan ik op deze leeftijd het gesprek aangaan en kan ze me vaak wel vertellen wat er aan de hand is. Laatst zag ik ook een moeder die een krijsend kind op de fiets had en daar niks tegen deed of ook niet het gesprek aan ging. En toen heb ik een hele weg naar huis gehuild. Waarom? Ik denk toch dat dat die hopeloosheid is, dat ik daar niks aan kan doen. Ook als ik dit vaak zie bij oudere kinderen waarvan de ouders dan niet het gesprek aan gaan… dát vind ik heel moeilijk. Dat kinderen niet de mogelijkheid krijgen om zich volledig te kunnen uiten.

Ik heb ons altijd gezien als een jong stel, niet als een stel met kinderen.

Wanneer begon je te wennen aan het hebben van een kind?

Pas na een jaar kwam echt het besef dat ik vader was van iemand. Dat duurde echt heel lang. Het voelde wel alsof we een stel waren met een kind, maar niet dat ik een vader was. Als men aan mij vroeg of ik al vader was, moest ik soms echt even kort nadenken: ik heb gewoon een kind! Ik heb ons altijd gezien als een jong stel, niet als een stel met kinderen. Het voelde als een fase die veel verder weg was.

Hoe ervaarde je het ouderschapsverlof?

Ik had in totaal 5 dagen verlof. Dat vond ik echt heel kort en is nu wel beter geregeld. Je zit zo in die bubbel. De hele buitenwereld bestaat niet. Je slaapt overdag en ‘s nachts ben je flesjes aan het maken. Ik vond het al met al niet lastig om mijn weg te vinden of mijn positie te bepalen. Het was voor mij juist fijn om alle praktische dingen te verzorgen tijdens de kraamweek. Qua kraambezoek gaan we het de volgende keer wél anders doen. De familie kwam al direct in het ziekenhuis langs. Broers, zussen, opa’s en oma’s. De eerste week was iedereen al langsgeweest. Het voelde op dat moment misschien prima, maar achteraf dachten we: dit gaan we nooit meer zo snel doen. Het was heel intens.

Hoe is de verhouding tussen kind en beide ouders?

Mijn partner ziet gelijk wanneer Filou zich niet lekker voelt en haar dan een knuffel geeft. Zij voelt dat beter aan dan ik. Het enthousiasme en de grapjes heeft ze dan weer van mij, daarin hebben wij dan weer een band. Ze ziet mij als een vader waarmee ze lekker ouwehoert, danst en gekke dingen doet. Dat is vaderschap ook wel voor mij: de leuke dingen met elkaar doen. Ik denk dat het ook goed is dat je allebei je eigen connectie met je kind hebt.

Ik was helemaal gesloopt. En dat deed ik zelf.

Waar ben of was je onzeker over?

Ik wil ook wel de vader zijn die er is wanneer ze pijn heeft en rust ingepland, maar dat zit niet van nature in mij. Het heeft me een jaar geduurd voordat ik op papadag ook momenten van rust accepteerde. Ik wilde heel veel dingen in een dag doen. Ik had altijd het gevoel dat ik erop uit moest. Van de supermarkt, wandelen naar even langsgaan bij andere papa-vrienden: ik was helemaal gesloopt. En dat deed ik zelf. Ik had heel veel verwachtingen van deze papadag. Nu weet ik dat je vaker de rust in moet plannen en soms even niets moet gaan doen. Dat is niet alleen voor jezelf, maar ook voor je kind beter.

Hoe deel je je tijd binnen werk, vader en man zijn het beste in?

Sinds we Filou hebben ben ik gelijk een dag minder gaan werken. Zolang het financieel kan vind ik 4 dagen werken echt zo heerlijk. Je hebt echt een dag samen met je kind. En in het weekend zijn we altijd met zijn drieën samen.

Hoe kijk je nu naar het vaderschap?

Sinds een jaar vind ik vaderschap steeds leuker worden. We willen nog wel een tweede en dat lijkt ons ook prettiger nu Filou al wat ouder is. Die gesprekken die je nu thuis hebt met haar zijn heel waardevol en leerzaam. Ze leert elke dag weer nieuwe zinnetjes, ze herkent dingen en je kunt echt al gesprekjes met haar hebben. 

Heb je een tip voor aanstaande vaders?

Kijk naar je kind, ga in gesprek en speel mee. Zo ontdek je de wereld van je kind en sta je echt met elkaar in verbinding. Als ik een gesprek heb met Filou, kan ik daar achteraf zoveel meer uithalen. Raak de connectie niet uit het oog, maar neem even 3 minuten de tijd en luister. Dan haal je de angel er zo uit en leer je haar pas echt kennen. 

Meer tips voor vaderschap ontdekken?

Ken jij de Vaderboks al?

De Vaderboks is in het leven geroepen door twee papa’s die de juiste aandacht misten voor het moderne vaderschap. Behalve het delen van verhalen en ervaringen, verdienen aanstaande vaders ook een cadeau waar ze de eerste maanden écht wat aan hebben. 

Ben of ken jij iemand die wel zo'n Vaderboks kan gebruiken?

Change of plans: van een tweede kind, naar een tweeling…

Vader Pieter Joost met zijn 3 kinderen op het strand

Change of plans: van een tweede kind, naar een tweeling…

Vader Pieter Joost met zijn 3 kinderen op het strand

Interview met vader Pieter Joost

Pieter Joost is een geboren Fries, woont in Apeldoorn met zijn vriendin en drie kinderen: Brend (4 jaar) en tweeling Art en Lara (1 jaar). Tijdens het telefonisch interview fietst hij naar de trein, op weg naar zijn werk. Zonder slag of stoot.

Hoe is het om vader te worden?

Dat is voor mij niet in één zin te beschrijven. Toen onze oudste werd geboren was dat voor mij heel bijzonder. Mijn hele leven zou er anders uit gaan zien. Maar het was juist heel relaxed en ik kon mijn dagelijkse leven eigenlijk heel goed voortzetten. Ik had best veel vrijheid en daar hecht ik ook veel waarde aan.

Hoe was voor jou de beginperiode?

Je beleeft het wel heel anders dan een vrouw. Je zit niet op een roze wolk. En het eerste jaar heb ik als vader ervaren dat dat niet perse het leukste is. Dat is ook niet erg, maar het is niet dat ik daar heel veel plezier uithaalde. Het kind moet zich nog helemaal ontwikkelen en je hebt nauwelijks interactie. Maar wanneer die interactie begint, dan wordt het écht leuk.

Er was zeker geen sprake van een roze wolk, eerder een zwarte.

Bij mijn eerste kind kijk ik er positief op terug. Bij de tweeling was dit toch wel anders. Toen veranderde mijn leven juist heel erg. We verhuisden toen ook van Amsterdam naar Apeldoorn. Dat was al een hele stap. En deze baby’s waren niet heel gemakkelijke slapers, wat ons eerste kind wel was. Ineens hadden we drie kinderen waar we onze handen al vol hadden. Het eerste jaar was heel erg afzien, loodzwaar was het zelfs. Er was zeker geen sprake van een roze wolk, eerder een zwarte wolk.

Wat betekende dit voor je eigen leven?

Mijn vrijheid kwam compleet te vervallen toen de tweeling werd geboren. En dat is ook heel logisch, want je hebt meteen je handen vol. Het is ook niet perse dat je denkt: “Doe maar een tweeling!” Maar het gebeurde. En hier moet je je mindset echt op aanpassen. Dat is, zelfs vandaag de dag, nog niet heel eenvoudig. 

Hoe heb je je werktijd ingedeeld?

Bij de eerste was ik een week vrij en daarna ging ik weer volle bak werken. Bij de tweeling ben ik in totaal 5 weken vrij geweest. Ik heb, ook tijdens corona, heel veel thuisgewerkt. Dat heeft voor mij wel geholpen.

Wist jij dat je als vader ook meerdere verlofmogelijkheden hebt? 

Heb je een papadag?

Nee, heb ik ook niet overwogen. Ik dacht eerder: ik moet nog een zesde dag werken, vanwege de financiële impact. Ik denk er ook altijd best praktisch over. Bij de eerste was ik heel erg bezig met: wat komt er eigenlijk allemaal bij kijken? Welke spullen moeten we aanschaffen? Moet ze naar de opvang? Bij de tweeling had ik dit van te voren minder, terwijl zij op dat gebied veel meer impact hebben. 

Merkte je een verschil in relatie met je kind ten opzichte van je partner?

De moeder voelt op dag één van de zwangerschap al wat. De relatie groeit op in haar buik. Dat voelen mannen niet. Ik zie ook wel een duidelijk verschil in hoe kinderen impact hebben op vrouwen ten opzichte van mannen. De moeder-kind-relatie is heel anders dan de vader-kind-relatie. Bijvoorbeeld wanneer de moeder borstvoeding geeft, dan ziet het kind jou altijd als de persoon waarbij hij of zij moet zijn om te kunnen overleven. Dat is een soort oerinstinct. Bij de vader kunnen ze in het begin niets halen, behalve een knuffel. Maar dat is in dat geval geen prioriteit.

Ik zie dat er een trein aankomt die ik nog mooi kan halen.

Wat is vaderschap voor jou?

Een grote verantwoordelijkheid van een wezen dat je zelf hebt gecreëerd. En daar voel je heel veel liefde voor.  Er bestaan heel veel clichés over en die zijn allemaal waar. Wat het kind ook doet, je voelt er altijd een onvoorwaardelijke liefde voor.

Wilde je altijd al kinderen?

Ik wilde sowieso vader worden. Ik had er alleen niet heel erg haast mee. Maar daar heb je natuurlijk niet alleen zeggenschap over, dus dit hebben we in samenspraak gedaan. Zij wilde eerder, ik wilde later. Nou: let’s meet in the middle. Het is toch ook wel lekker als je eerder begint, want dan heb je ook eerder je eigen leven terug. 

Wat vind je het allerleukste aan vader zijn?

Wanneer ze wat ouder worden, dat ze gaan praten en de meest gekke dingen uitkramen. Dan kan je ook grapjes met de uithalen en ze een beetje voor de gek houden.
Een zwangerschapscursus... voor vaders!?
De online zwangerschapscursus van ManKind kan de aanstaande vader lekker vanaf de bank volgen. In deze turbulente periode kan er nogal veel veranderen: in je relatie bijvoorbeeld, maar ook maak je je klaar voor de toekomst. In deze cursus krijg je de beste tips en tricks van o.a. een seksuoloog, een verloskundige én ervaders: vaders met ervaring!
Je vindt deze cursus in de Vaderboks

Opvoeden, dat kan ik niet goed. Dat zit niet van nature in mij.

Wat vind je moeilijk?

Opvoeden, dat kan ik niet goed. Dat zit niet van nature in mij. Dat ik bewust moet nadenken over wat ik doe of zeg. En dat dat dan mogelijke consequenties heeft. Ik ben soms liever de leuke oom, dan de opvoedende vader. Die switch tussen streng zijn en dan weer lief zijn vind ik moeilijk.

Hoe blijf je naast ouders ook goede partners?

In ons geval is dat heel lastig. Het beste zou denk ik zijn als je ook familie in de buurt hebt die de kinderen af en toe kunnen opvangen. Maar dat hebben we helaas niet.

Ben je veranderd als persoon?

Tijdens de tweeling heb ik mezelf compleet opzij moeten schuiven. En mijn privéleven werd geheel on hold gezet. Ik ben een sociaal persoon. Ik vond én vind dat nog steeds heel moeilijk. Je omgeving, en dus je leven, wordt een stuk kleiner. Dat is een mindset die je moet veranderen wat niet op de een op andere dag gebeurt. Sommige mensen nemen de 9 maanden zwangerschap om alvast de knop om te zetten naar dat nieuwe leven. Ik dacht juist: ik héb nu nog 9 maanden! Geniet er nog even van.

Hoe handelde je tijdens de bevalling?

Ik was heel relaxed, ook omdat ik weet dat mijn vriendin onrustiger is in dit soort momenten. Ik probeer in alle momenten wel de rust te bewaren. Hoe kalmer je bent, hoe beter het is voor je partner en de kinderen.

Oké, nu gaat het beginnen, dacht ik.

Wat is je bijgebleven tijdens het gehele vaderschap?

Toen bij de eerste de vliezen braken. Oké, nu gaat het beginnen, dacht ik. Volgens mij zei ik dit toen ook letterlijk. Nu gaat mijn leven echt op zijn kop staan.

Welke tip geef je mee aan aanstaande vaders?

Geniet van het leven zolang het nog kan ;). En misschien toch: probeer je tijdens de zwangerschap alvast in te leven in je nieuwe leven, zodat je mindset al op de juiste stand staat zodra het moment daar is.

Meer tips voor vaderschap ontdekken?

Ken jij de Vaderboks al?

De Vaderboks is in het leven geroepen door twee papa’s die de juiste aandacht misten voor het moderne vaderschap. Behalve het delen van verhalen en ervaringen, verdienen aanstaande vaders ook een cadeau waar ze de eerste maanden écht wat aan hebben. 

Ben of ken jij iemand die wel zo'n Vaderboks kan gebruiken?